Hormoonverstorende stoffen: invloed op de ontwikkeling van de schildklier en op het centrale zenuwstelsel (SFE 2021)

In de evolutie ontwikkelt de schildklier zich op hetzelfde ogenblik als myeline en de samenstelling van het hoofd. Sinds 450 miljoen jaar hebben alle gewervelden schildklierhormonen, en ze zijn in het bijzonder noodzakelijk voor de maturatie van de hersenen.

Hij beschreef hoe schildklierhormoontransporters aanwezig zijn op het niveau van de placenta. En heel wat gegevens beschrijven wel degelijk het bestaan van een impact van hormonale modulaties van de moeder op het kind. Zo lijken bijvoorbeeld verstoringen van het niveau van circulerende schildklierhormonen tijdens de zwangerschap modulaties van bepaalde structuren en cerebrale functies bij het kind te bevorderen. Vrouwen met heel lage serumwaarden zouden kinderen ter wereld brengen waarvan het IQ het laagst is, met een verminderde cognitieve functie en een gewijzigde hippocampusfunctie in vergelijking met vrouwelijke controlepersonen. Bovendien hebben onderzoekers morfologische veranderingen opgemerkt ter hoogte van de hersenen. De blootstelling van de schildklieras aan hormoonverstorende stoffen kan dus leiden tot een verandering van de cerebrale ontwikkeling of die van de schildklier bij het kind dat nog moet worden geboren.