Gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker met gemuteerde HRR-genen: meteen een combinatie van een PARP-remmer en een hormoontherapie voorschrijven
In de BRCAAway-studie was een eerstelijnstherapie met een combinatie van abirateron, een androgeensyntheseremmer, en olaparib, een PARP-remmer, beter dan een monotherapie of een sequentiële behandeling bij patiënten met een gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker met germinale en/of somatische BRCA1/2- of ATM-mutaties.
Bij bijna een kwart van de patiënten met een gemetastaseerde castratieresistente prostaatkanker vinden we afwijkingen van de genen die meespelen bij het herstel van DNA-schade door homologe recombinatie (HRR). 8-10% van de patiënten vertoont mutaties van de genen BRCA1 of BRCA2, wat prognostisch minder goed is. Een hormoontherapie van de tweede generatie (abirateron, enzalutamide …) in combinatie met een PARP-remmer is de standaardbehandeling geworden. PARP is een enzym dat meespeelt bij herstel van DNA-schade in de cellen. Moet je meteen een combinatietherapie geven of schrijf je beter een monotherapie of een sequentiële behandeling voor?
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen