Seksueel overdraagbare infecties bij asymptomatische mannen die seks hebben met mannen. Is een systematische opsporing nog nodig?
Bij mannen die seks hebben met mannen, en transgendervrouwen wordt een systematischescreening opNeisseria gonorrhoeae en Chlamydia trachomatis op 3 plaatsen om de 3 maanden aanbevolen. Volgens meerdere studies heeft zo’n screening echter geen effect op de incidentie en de prevalentie van die infecties. Moeten we die praktijk, die veel antibiotica opsoupeert en resistentie in de hand kan werken, niet laten vallen? De Belgische studie GONOSCREEN , die dr. T. Vanbaelen (ITG Antwerpen) heeft gepresenteerd, geeft een antwoord op die vraag.
In risicopopulaties zoals mannen die seks hebben met mannen, en transvrouwen wordt een systematische opsporing van seksueel overdraagbare infecties aangeraden. Dat gebeurt met een zeer gevoelige PCR, maar die maakt niet het onderscheid tussen een actieve en een oude infectie. Meerdere studies hebben aangetoond dat de incidentie en de prevalentie van al dan niet symptomatische gonokokken- en Chlamydia-infecties niet lager waren in landen die intensief screenden, dan in landen die minder screenden. Ook is duidelijk geworden dat de meeste positieve tests betrekking hadden op asymptomatische patiënten, die dan op antibiotica werden gezet teneinde het risico op een ongunstige evolutie te verkleinen en transmissie op een partner te voorkomen. Een lovenswaardige strategie, waarbij echter grote hoeveelheden doxycycline, ceftriaxon, azitromycine en macroliden worden opgesoupeerd. De vraag rijst dan ook: "Heeft zo'n screening wel zin?" Om dat uit te pluizen, hebben vorsers de GONOSCREEN-studie op touw gezet.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen