Congresnieuws over hartfalen: resynchronisatietherapie en ijzersupplementen

Resynchronisatie: ja, maar enkel in geval van mechanische dyssynchronie

Wanneer is cardiale-resynchronisatietherapie geïndiceerd bij patiënten met hartfalen en een linkerbundeltakblok of een ander blok? Verhoogt die behandeling het risico op ventriculaire ritmestoornissen? Alexis Puvrez et coll. (KU Leuven) heeft een antwoord gegeven op die vragen.¹

De auteurs hebben retrospectief de dossiers doorgenomen van patiënten met een symptomatisch hartfalen die zich tussen 2012 en 2018 hadden aangemeld in hun ziekenhuis met een QRS ≥ 130 msec en een linkerventrikelejectiefractie (LVEF) ≤ 35%. 361 patiënten hebben een cardiale-resynchronisatietherapie gekregen en 1107 hadden ervoor in aanmerking kunnen komen. Na toepassing van de uitsluitingscriteria (ouder dan 80 jaar, belangrijke comorbiditeit enz.) hebben de auteurs hun studie uitgevoerd bij 220 patiënten die cardiale-resynchronisatietherapie hadden gekregen, en 124 patiënten die enkel geneesmiddelen hadden gekregen (controlegroep). De patiënten werden geklasseerd naargelang ze al dan niet mechanische dyssynchronie (gedefinieerd als een septale flash, kanteling van de apex of beide) vertoonden bij echocardiografie.