Strijd tegen Covid-19: "Een verhaal van de wortel en de stok?"
BRUSSEL 14/01 - 20 000 sterfgevallen. Van minimalisering van de crisis tot aankondiging van een nieuwe oorlog, van hoop tot teleurstelling. Sinds een jaar probeert onze maatschappij de tekortkomingen van de opeenvolgende regeringen en ministers te relativeren en een minimum aan volksgezondheid, sociaal leven en economisch niveau in ons land te handhaven.
Eerst wisten de politieke overheden duidelijk niet wat ons echt te wachten stond. Daarna hebben ze geruststellende boodschappen de wereld ingestuurd over financiële steun aan bedrijven en zelfstandigen en premies voor het medisch personeel (dat echter veeleer meer mankracht en technische middelen vroeg na jaren van budgettaire beperkingen en restricties tot het beroep). Dat was het seizoen van de wortels. Maar zeer snel zijn ze dan begonnen stokslagen uit te delen, met name aan de culturele sector, de horeca en de kappers. Geen mens weet waarom.
De opeenvolgende officiële verklaringen hebben een kloof geslagen tussen diegenen die voordelen hebben gekregen in de vorm van al dan niet toegestane versoepelingen, de "essentiële" beroepen, en diegenen die dus als "futiel" mogen worden beschouwd. In diezelfde loopgravenoorlog staan de rabiate aanhangers van de maatregelen tegen het Sars-CoV-2 en de aanhangers van complottheorieën met getrokken messen tegen over elkaar.
Eenzelfde scheiding waarschijnlijk tussen diegenen die in een tribune zonder supporters samenkomen om koste wat kost vaccinatie te verdedigen voor iedereen, en diegenen in het andere kamp, die denken dat het één gekonkel is tussen de politieke wereld en de farmaceutische industrie. De populariteit van de farmaceutische industrie is nog altijd lager dan die van sigarettenfabrikanten en is nu op een absoluut dieptepunt beland.
De ontwikkeling van vaccins is een nieuwe gelegenheid om wortels uit te delen en met de stok te slaan. Nu niemand zich gezien de komst van vaccins nog veel aantrekt van de basisregels, zal het spelletje weer beginnen. Sommige politici hebben al laten doorschemeren: "Wie wil reizen (zouden niet ongeveer 11 miljoen Belgen willen reizen?), moet een heel nieuw vaccinatiecertificaat tonen." Ter vervanging van de quarantainemaatregelen, die de staat onmogelijk kan controleren. Tenzij de kerstman nieuwe stokken heeft meegebracht? Een vaccinatieregister bijvoorbeeld?
Waarom ook niet zo'n document te eisen om op restaurant of naar de kapper te gaan? En waarom geen uitwendig teken aanbrengen zodat de controles gemakkelijker verlopen? En gedurende al die tijd blijven de managers van theaterzalen en bioscopen, kappers en schoonheidsspecialisten antidepressiva slikken.
Dit weekeinde nog heeft de minister voor volksgezondheid de mogelijkheid van intensievere controles geopperd. Het zal stokslagen regenen mochten die maatregelen haalbaar zijn, wat meerdere politiecorpsen sterk betwijfelen.
Er is totaal geen samenhang in het politieke discours. De publicatie van de lijst van wie het eerst moet worden gevaccineerd, heeft het probleem alleen maar erger gemaakt. Een minderheidsgroep van artsen heeft onlangs een ‘open brief' naar de minister voor volksgezondheid gestuurd in de zin van "eerst wij", een nodeloos corporatistische reflex. Wie zou immers betwijfelen dat gezondheidszorgverstrekkers beschermd moeten worden? De burgers worden in vakjes ingedeeld volgens hun leeftijd, comorbiditeit, beroep of een of ander lidmaatschap. In deze pandemie is het niet "vrouwen en kinderen eerst". Is het logisch voorrang te geven aan de mensen in woon-zorgcentra voor actieve mensen met overgewicht of diabetes, patiënten met hartfalen, dialysepatiënten (zoals de nefrologen aanvoeren) of het medisch corps in zijn geheel?
Als je die vraag stelt, stel je in feite de vraag: "Wat is de prijs van een leven?" en is een ethische discussie in het parlement wenselijk. Zo'n discussie is er helaas nooit geweest.
Zo'n democratisch debat zou de bevolking minstens wat meer duiding hebben gegeven over de gemaakte keuzes en men zou dan ook de zorgverstrekkers hebben gehoord die nu het vaccin weigeren. Maar daardoor verliezen ze hun plaats in de rij en kunnen ze dan zelf het virus blijven verspreiden. Een democratisch debat zou de keuzes van de regering hebben kunnen bijtreden of tegenspreken, bijvoorbeeld door te opteren voor een massale, snelle vaccinatie van iedereen. Een keuze die sommige buurlanden trouwens hebben gemaakt.
Waarom blijft men bijvoorbeeld de studenten nog langer straffen, waardoor die ernstige geestelijke gezondheidsproblemen kunnen oplopen en op school afhaken?
Hoeveel lijden moeten we nog accepteren voor elk overlijden tussen nu en de zomer?
De huidige strategie bestaan erin slechte burgers, die de regels niet respecteren, aansprakelijk te stellen voor de sterfgevallen en het nagenoeg stilvallen van de maatschappij, en de controles op te drijven. Die strategie heeft enkel tot doel het falen van testing-tracing en de traagheid van het vaccinatieprogramma te verbloemen.
Van een regering die spreekt van een ploeg van 11 miljoen Belgen, mogen we toch verwachten dat ze de sociale samenhang versterkt in plaats van de mensen tegen elkaar op te zetten en te controleren.
Dr. Marc Tomas, cardioloog.
MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.
