Eleanor Roosevelt: te druk bezig om ziek te zijn
Gedurende decennia - tijdens en nog lang na het presidentschap van haar man - heeft Eleanor Roosevelt een invloed gehad op de Amerikaanse politiek. Ze was ervan overtuigd dat ze elke ernstige ziekte kon overwinnen met haar ijzeren wil.
In april 1960 stelt haar arts de diagnose van een lichte anemie in combinatie van een leukocytopenie. Een punctie brengt een hypercellulair beenmerg aan het licht, met een hoog aantal van onrijpe cellen. Hematologen stellen de diagnose van aplastische anemie. Volgens een andere arts is het eerder een heractivering van tuberculose met een aantasting van het beenmerg door de bacil van Koch. Maar de hematologen blijven bij hun diagnose en zetten de behandeling met prednison verder.
De gezondheidstoestand van Eleanor Roosevelt verslechterde tot ze een hartstilstand kreeg. Haar artsen slaagden erin om haar te reanimeren door ondere andere intracardiale injecties met adrenaline toe te dienen, maar toch overleed ze. De autopsie wees uit dat ze leed aan zowel een verspreide tuberculose als een aplastische anemie.
Met de huidige kennis in het achterhoofd zijn sommigen van mening dat deze anemie misschien een myelodysplastisch syndroom was.
