Als corticosteroïden en biologische geneesmiddelen niet volstaan bij een chronische urticaria
Een 69-jarige veearts met een voorgeschiedenis van angst, depressie en idiopathische urticaria heeft zich op de spoedafdeling aangemeld wegens een diffuse, sterk jeukende huiduitslag sinds zes maanden en een snel toenemende spierzwakte sinds twee maanden.
De symptomen waren 6 maanden geleden begonnen na een reis naar Mexico. De anamnese leverde geen bijzonderheden op. De uitslag was duidelijk intenser dan zijn chronische urticaria en reageerde niet op antihistaminica. De uitslag was begonnen in de lies en heeft zich dan diffuus uitgebreid. De patiënt heeft op eigen houtje periodiek orale corticosteroïden ingenomen gedurende meerdere maanden. Bij gebrek aan resultaat heeft hij een reumatoloog geraadpleegd, die hem omalizumab heeft voorgeschreven. Het effect was miniem. Tijdens de behandeling heeft hij een zwakte van de proximale spieren ontwikkeld zodat hij een rollator nodig had om zich te verplaatsen. Hij was recentelijk nog in het ziekenhuis opgenomen wegens een cellulitis van de benen, die tijdens die symptomen was ontstaan en waarvoor hij een behandeling heeft gekregen met trimethoprim-sulfamethoxazol.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen