No time to die : niet alle cardiologen zijn zoals James Bond
BRUSSEL 21/10 - "Een patiënt verliezen komt altijd hard aan, wat onze rol in de organisatie van zorg ook is", vertelt cardioloog Marc Tomas.
De pandemie heeft deze pijn ongetwijfeld versterkt, al was die pijn in het verleden er ook al. Depressie en burn-out nemen eveneens pandemische vormen aan. Voor zorgverstrekkers blijft het moeilijk om hierover te praten, en heel zeker voor degenen die solo aan de slag zijn. Het is een soort van bescheidenheid of persoonlijke of institutionele blokkade. Op een ziekenhuisafdeling of in een huisartsenpraktijk gaat men niet systematisch praten over de dood van een patiënt: een soort "laten we verder werken, hier valt niks te zien". Nochtans zou het nuttig kunnen zijn, vooral voor de jongste artsen die bijvoorbeeld voor een eerste keer een dergelijke ervaring meemaken. Ik verliet de universitaire banken lange tijd geleden, maar ik betwijfel of dit onderwerp nu in het curriculum is opgenomen.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen
MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.