Bronchuskanker : Anamoreline gaat cachexie tegen
De meeste kankerpatiënten worden cachectisch. Cachexie wordt gekenmerkt door een verlies van spiermassa en vermagering, heeft zeer negatieve invloed op de levenskwaliteit, vermindert de tolerantie voor chemotherapie, leidt tot conditieverlies en verlaagt de overlevingskansen. Tegen die achtergrond is anamoreline een optie, die zeker interessant zou kunnen zijn …
De cachexie bij kankerpatiënten is een multifactorieel syndroom, dat gekenmerkt wordt door een continu verlies van skeletspiermassa en al dan niet verlies van vetweefsel met daardoor een progressieve functionele aftakeling. De diagnose wordt gesteld op grond van een gewichtsverlies > 5% of > 2% bij patiënten met een BMI < 20 kg/m² of op grond van sarcopenie. Bijna de helft van de kankerpatiënten wordt ooit cachectisch. Cachexie is nog frequenter bij pancreas-, long-, slokdarm-, maag- en darmkanker. Mogelijke oorzaken zijn een geringere voedselinname (anorexie en bijwerkingen van de behandeling) en energieverlies (malabsorptie van voedingsstoffen). Cachexie verhoogt de morbiditeit bij chirurgie, het risico op nosocomiale infectie en de toxiciteit van chemotherapie en zou verantwoordelijk zijn voor meer dan 30% van de sterfte bij kankerpatiënten. Geneesmiddelen (corticosteroïden) en niet-farmacologische maatregelen (lichaamsbeweging) zijn weinig effectief. Tegen die achtergrond is anamoreline interessant. Het bootst de werking van ghreline na, een hormoon dat de eetlust voor de maaltijden stimuleert.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen