Chirurgie voor refractaire epilepsie
Als epilepsie niet goed onder controle is met medicatie, kan dat cognitieve, emotionele, sociale problemen veroorzaken naast de bijwerkingen van de anti-epileptica. Er zijn tal van structurele oorzaken van refractaire epilepsie: ontwikkelingsstoornissen (corticale dysplasie, tubereuze sclerose), tumoren, vaatmisvormingen, restletsels van meningitis, encefalitis of een trauma).
De Internationale Liga tegen Epilepsie definieert refractaire epilepsie als een epilepsie die niet reageert op een goede proefbehandeling met 2 geschikte anti-epileptica. Een derde van de patiënten met epilepsie reageert niet of minder goed op de medicatie. Chirurgie kan dan de enige mogelijkheid zijn om de aanvallen onder controle te krijgen.
Kinderneurologen en kinderneurochirurgen van de Universiteit van Manitoba en de Universiteit van Cleveland hebben een overzicht gemaakt van de mogelijke interventies. Eerst wordt een video-elekro-encefalogram uitgevoerd om de semeiologie en de elektrische activiteit tegelijkertijd te registreren. Dankzij aanwinsten in de MRI is het nu mogelijk dysplasie van de scissuren en de corticale lobuli, die we voordien niet kenden, te detecteren. Technieken voor beeldreconstructie zijn o.a. op voxel gebaseerde morfometrie. Andere beeldvormingstechnieken zijn een PET-scan en een SPECT-scan (single-photon emission computed tomography) met radioactieve producten, die de metabole activiteit van de verdachte zones evalueren. Als niet-invasieve onderzoeken niet volstaan, kan intracraniale inplanting van elektroden (stereo-elektro-encefalografie, SEEG) helpen om een haard te lokaliseren.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen