Psoriasis: na verlaging van de dosering van IL-17- en IL-23-antagonisten stijgt het risico op psoriatische artritis licht (Nederlands-Belgische studie)
Volgens een studie van Nederlandse en Belgische vorsers, die is gepresenteerd op het congres van de European Academy of Dermatology and Venereology (EADV) dit jaar, zullen de huidletsels bij patiënten met een weinig actieve of stabiele psoriasis onder controle blijven als de dosering van biologische geneesmiddelen gericht tegen IL-17 en IL-23 met 50% wordt verlaagd, maar zal het reumatologische risico dan licht stijgen.
Biologische geneesmiddelen hebben een echte omwenteling teweeggebracht bij de behandeling van een matig ernstige tot ernstige psoriasis. Antistoffen tegen IL-17 en IL-23 zijn bijzonder effectief gebleken, maar je moet ze levenslang voorschrijven. Dat houdt een risico in op bijwerkingen en kost de maatschappij handenvol geld. Juul van den Reek et coll. (Nijmegen, Nederland) hebben de BeNeBio-studie uitgevoerd om na te gaan wat er gebeurt als je de dosering van IL-17- en IL-23-antagonisten verlaagt bij patiënten met een gestabiliseerde psoriasis. Daarmee wilden de vorsers nagaan of je de dosering van IL-17- en IL-23 antagonisten echt kan verlagen.
Ze hebben hun non-inferioriteitsstudie uitgevoerd bij 244 volwassen patiënten met een psoriasis die sinds minstens zes maanden stabiel was (PASI-score en DLQI hoogstens 5 punten) en die sinds minstens zes manden werden behandeld met een IL-17- of een IL-23 antagonist in een standaarddosering. De patiënten werden gerekruteerd in 19 ziekenhuizen in België en Nederland. Ze werden in een 2-1-verhouding gerandomiseerd naar een verlaging van de dosering (n = 164) of voortzetting van de standaarddosering (n = 80). Bij de patiënten van de eerste groep werd de dosering in twee keer verlaagd, eerst tot 67% en daarna tot 50% van de standaarddosering. Bij de patiënten van de tweede groep werd de standaarddosering gewoon voortgezet. De patiënten werden om de 3 maanden gevolgd gedurende 18 maanden. De tijd tot verlaging van de dosering hing af van het voorgeschreven biologische geneesmiddel. Als de PASI- en de DLQI-scores verergerden, werd de initiële dosering hervat.
De dosering kon worden verlaagd bij 61-86% van de patiënten
Bij inclusie in de studie waren de gemiddelde PASI-score en de gemiddelde DLQI-score nul, dus een psoriasis in remissie. 30% van de patiënten werd behandeld met guselkumab, 25% met ixekizumab, 21% met risankizumab en 14% met secukinumab. De andere biologische geneesmiddelen werden minder vaak voorgeschreven (brodalumab 6%, tildrakizumab 3% en bimekizumab 1%). De helft van de patiënten kreeg een IL-17-antagonist en de andere helft een IL-23-antagonist.
Het primaire eindpunt van non-inferioriteit werd bereikt. De cumulatieve incidentie van persisterende opflakkeringen (PASI-score van minstens 5 punten gedurende minstens drie maanden) bedroeg 2,1% in de groep waarin de dosering van het biologische geneesmiddel werd verlaagd, en 1,5% in de groep die de standaarddosering heeft voortgezet.
Na 18 maanden hebben de vorsers de dosering met succes kunnen verlagen bij 75% van de patiënten (lage dosering en lage ziekteactiviteit). De dosering van de IL-17-antagonisten en die van de IL-23-antagonisten konden bij respectievelijk 61% en 86% van de patiënten met succes worden verlaagd.
De novo gewrichtspsoriasis of verergering van letsels
Bij verlaging van de dosering zijn geen nieuwe veiligheidsproblemen of ernstige bijwerkingen opgetreden en met name geen extreme opflakkering van psoriasis waarvoor een ziekenhuisopname vereist was. De incidentie van bijwerkingen was vergelijkbaar in de twee groepen.
Tijdens de observatieperiode hebben echter drie patiënten in de groep waarin de dosering werd verlaagd, psoriatische artritis ontwikkeld, dus 1,3 per 100 observatiejaren, en geen enkele patiënt in de controlegroep. Bij respectievelijk 3,4% en 5,8% van de patiënten is een vooraf bestaande gewrichtspsoriasis verergerd.
Bron:
Session Late Breaking News (D2T1.4E) Van den Reek J. « Dose reduction of IL-17 and IL-23 inhibitors in patients with plaque psoriasis is non-inferior to usual care: an international pragmatic randomized controlled trial – the BeNeBio study ». https://eadv.org/wp-content/uploads/2025/09/EADV-Congress-2025-Paris-Scientific-Programme.pdf
