Behandeling van refractaire epilepsie: chirurgie van de frontale kwab

De laatste jaren wordt alsmaar vaker chirurgie toegepast bij refractaire epilepsie. 1 jaar na chirurgie wegens een frontalekwabepilepsie die niet reageert op anti-epileptica, vertoont 50% van de patiënten geen aanvallen meer. Op langere termijn is dat 30%. Het is echter niet altijd gemakkelijk de epilepsiehaarden terug te vinden (¹⁸F-FDG-PET-scan) en dat is ook zo in geval van focale corticale dysplasie, de frequentste oorzaak bij kinderen en volwassenen. Vroege en late recidieven zouden toe te schrijven zijn aan twee mechanismen. Een recidief tijdens het eerste jaar zou te wijten zijn aan een partiële resectie van de epilepsiehaard of -zone. Het risico op recidief tijdens de eerste 5 jaar na de operatie bedraagt 5-8% en dat zou wijzen op epileptogenese ondanks een complete resectie van de primaire letsels. Op grond van die gegevens zijn de vorsers gaan zoeken naar een epileptogeen netwerk, dat de frontale kwab verbindt met het striatum en de thalamus. Ze hebben de hypothese geformuleerd dat een deconnectie van die vezels door een hemisferotomie of neuromodulatie de prognose van die patiënten zou kunnen verbeteren.