GLP-1-receptoragonisten geassocieerd met een lager risico op exacerbaties bij jonge astmapatiënten met overgewicht of obesitas
Bij adolescenten met overgewicht of obesitas die daarnaast astma hebben, lijkt het gebruik van agonisten van de GLP-1-receptor (GLP-1RA) samen te hangen met een lager risico op exacerbaties, blijkt uit een studie in JAMA Network Open.
Een in 2021 gepubliceerde Amerikaans-Zwitserse studie had al gesuggereerd dat astmaklachten afnemen bij volwassen astmapatiënten die ook diabetes hadden en met GLP-1RA werden behandeld (1). Deze geneesmiddelenklasse werd in verband gebracht met een twee- tot driemaal lager risico op exacerbaties dan andere antidiabetica, waaronder sulfonylurea's, basale insuline, DPP-4-remmers en SGLT2-remmers.
In hun onderzoek op basis van de Amerikaanse TriNetX-databank heeft het team van Lin-Shien Fu van het Taichung Veterans General Hospital (Taichung, Taiwan) hetzelfde fenomeen vastgesteld bij adolescente astmapatiënten (2). In deze populatie werden GLP-1RA niet gebruikt voor de indicatie type 2-diabetes, maar met het oog op gewichtsverlies. Bij jonge astmapatiënten bevorderen obesitas en overgewicht immers de ernst en het risico op exacerbaties van de longaandoening (3).
In deze retrospectieve studie analyseerden de onderzoekers 1.070 jonge astmapatiënten van 12 tot 18 jaar. De helft werd behandeld met GLP-1RA, terwijl de andere helft zich beperkte tot hygiëno-diëtetische maatregelen voor gewichtsverlies. Tijdens de opvolgingsperiode van 12 maanden was het risico op acute exacerbaties 49% lager bij patiënten die GLP-1RA gebruikten dan in de controlegroep, met respectieve incidenties van 5,4% en 10,7%.
Ook het risico op een bezoek aan de spoedgevallendienst was 58% lager in de GLP-1RA-groep (1,5% vs 3,6%). Wat de voorschriften voor corticosteroïden betreft, was het risico 34% lager, met respectieve incidenties van 20,7% en 31,4% tijdens de opvolgingsperiode van 12 maanden. Bij patiënten die tijdens de opvolging minstens één exacerbatie doormaakten, verschilde het aantal daaropvolgende exacerbaties echter niet statistisch significant tussen beide groepen (1,83 vs 2,02).
"Voor zover wij weten is deze studie de eerste die een associatie aantoont tussen het gebruik van GLP-1RA en een lager risico op acute astma-exacerbaties bij adolescenten met astma of obesitas", merken de onderzoekers op. "Deze resultaten suggereren een dubbel voordeel voor deze populatie, met één geneesmiddelenklasse die zowel werkzaam is voor gewichtscontrole als tegen astma-exacerbaties, twee frequente en samenhangende chronische aandoeningen."
Een belangrijke beperking van de studie is dat de onderzoekers geen gegevens hadden over eventueel gewichtsverlies in de bestudeerde populatie. Daardoor konden zij mogelijke correlaties tussen gewichtsverlies en een daling van het risico op exacerbaties niet analyseren.
"Het zal belangrijk zijn te begrijpen of de waargenomen associatie verband houdt met gewichtsverlies of met anti-inflammatoire effecten van GLP-1RA, onafhankelijk van het gewicht", merken de onderzoekers op. "Voorlopig kunnen we de betrokken mechanismen niet bepalen. Prospectieve studies zullen nodig zijn om vast te stellen of de respiratoire voordelen onafhankelijk zijn van gewichtsverlies", besluiten zij.
Bronnen:
- Asthma exacerbations in patients with type 2 diabetes and asthma on Glucagon-like Peptide-1 Receptor agonists, Foer et al., Am J Respir Crit Care Med. 2021 Apr 1;203(7):831-840. doi: 10.1164/rccm.202004-0993OC
- Glucagonlike Peptide-1 Receptor agonists and asthma risk in adolescents with obesity, Huang et al., JAMA Netw Open. 2025 Dec 29;8(12):e2551611. doi: 10.1001/jamanetworkopen.2025.51611
- Obesity and asthma, Peters et al., J Allergy Clin Immunol. 2018 Apr;141(4):1169-1179. doi: 10.1016/j.jaci.2018.02.004
Glucagonlike Peptide-1 Receptor Agonists and Asthma Risk in Adolescents With Obesity
Obesity and asthma
