Plaatselijke nierkanker: waarom geen adjuvante behandeling met een PD-1-antagonist na resectie? (ASCO GU 2022)

De standaardbehandeling bij een plaatselijke nierkanker is een nefrectomie. Het risico op recidief bedraagt echter 20-70% naargelang van de grootte en het stadium van de tumor, de nucleaire graad van Fuhrman en het al dan niet bestaan van lymfeklierinvasie of metastasen. Tegen die achtergrond rijst de vraag of een adjuvante behandeling met een angiogeneseremmer of immunotherapie nuttig zou kunnen zijn. Om die vraag te beantwoorden, heeft de KEYNOTE-564-studie een adjuvante behandeling met een PD-1-antagonist, in casu pembrolizumab i.v. 200 mg om de 3 weken, vergeleken met een placebo gedurende 1 jaar bij 994 patiënten met een heldercellig niercelcarcinoom. De studie werd uitgevoerd bij patiënten met een intermediair/hoog risico pT2M0, graad 4 of sarcomatoïd type of pT3 (87%) met een risico op recidief na 5 jaar van 20-45% (groep 1) of een hoog risico MO pT4 of N+ (8%) met een risico op recidief > 50% (groep 2) of M1 NED (No Evidence of Disease) (5,8%), bij wie binnen een jaar na de nefrectomie een solitaire metastase was weggesneden (groep 3). Het primaire eindpunt was de ziektevrije overleving.