Behandeling van hiv-infectie/aids met integraseremmers: risico op resistentie tegen een eerstelijnstherapie? (CROI 2022)
22/02 - De studie (1) heeft de prevalentie van resistentiemutaties tegen integraseremmers en NRTI’s (nucleoside- of nucleotideanalogen) in het kader van een eerstelijnstherapie onderzocht. Het betreft een initiatief van het MeditRes HIV-consortium, dat tussen 2018 en 2021 in Frankrijk, Griekenland, Italië, Portugal en Spanje hiv-geïnfecteerde patiënten heeft gerekruteerd die nog geen antiretrovirale behandeling hadden gekregen. De prevalentie van klinisch relevante resistentie tegen integraseremmers van de tweede generatie (dolutegravir en bictegravir) bleek zeer laag te zijn. Initiële resistentie tegen een eerstelijnstherapie is dus zeer onwaarschijnlijk.
Integraseremmers maken nu integraal deel uit van de eerstelijnstherapie bij hiv-geïnfecteerde patiënten. De vraag rijst echter of het hiv een primaire resistentie zou kunnen vertonen tegen integraseremmers. Om die vraag te beantwoorden, hebben de vorsers een studie uitgevoerd bij 2705 hiv-geïnfecteerde patiënten die nog geen behandeling hadden gekregen, in 5 landen in het zuiden van Europa. 72,2% van de patiënten waren mannen. 21,1% was jonger dan 30 jaar, 45,3% was 30 tot 50 jaar en 23,4 % was ouder dan 50 jaar. De helft van de patiënten waren Europeanen, een kwart was van Afrikaanse origine. Bij inclusie was het aantal CD4-cellen < 200/mm³ bij 24,7% van de patiënten, 200 tot 350/mm³ bij 20,2% van de patiënten, 350 tot 1000/mm³ bij 36,7% van de patiënten en > 1000/mm³ bij 1,3% van de patiënten. De viruslast was lager dan 100 000 kopieën/ml bij 40,5% van de patiënten, 100 000 tot 500 000 bij 25,3% en meer dan 500 000 bij 18,9% van de patiënten. Bij 15,3% was de viruslast niet bekend. Driekwart van de patiënten vertoonde geen co-infectie met het hepatitis B- of het hepatitis C-virus.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen