Refractaire chronische hoest - Een therapeutische oplossing?
5-20% van de bevolking vertoont een refractaire/onverklaarde hoest. Die nieuwe klinische entiteit wordt gedefinieerd als een hoest, waarvan de oorzaak niet kan worden achterhaald ondanks grondige onderzoeken, of een hoest, waarvan de oorzaak bekend is, maar die niet reageert op de behandeling. Een kwart van de patiënten zou een genetische afwijking vertonen.De enige behandeling tot nog toe is een antagonist van de P2X3-receptoren, die meespelen bij de pathofysiologie. Op het congres van de ERS 2023 is een samenvatting van de huidige kennis gepresenteerd.
Refractaire/onverklaarde chronische hoest (RCC/UCC) is een nieuwe klinische entiteit, die wordt gedefinieerd als een chronische hoest, die aanhoudt omdat de behandeling (corticosteroïden …) niet blijkt te werken als de oorzaak bekend is, of omdat de oorzaak niet kan worden achterhaald ondanks een grondig onderzoek (CT-scan van de thorax, spirometrie …) en er dus geen behandeling wordt toegediend. 5-20% van de bevolking zou een RCC/UCC vertonen, en die heeft negatieve invloed op de levenskwaliteit. Uitlokkende factoren zijn o.a. geuren, temperatuursveranderingen, lachen, zingen en eten. Recentelijk is een hoge prevalentie van RCC/UCC vastgesteld bij patiënten met een CANVAS (CerebellarAtaxia, Neuropathy, VestibularAreflexiaSyndrome), een neurologische ziekte, die is toe te schrijven aan een herhaalde expansie in het RFC1-gen (ER-RFC1). 25% van de patiënten met een RCC/UCC zou die genetische afwijking vertonen.1 Factoren, die leiden tot een herhaalde expansie indat gen, zijn vooral stof en rook (HR = 4,30), de voeding (HR = 6,99) en het feit dat de hoest op elk moment van de dag kan opkomen (HR = 6,31). Twee andere factoren zijn een voorgeschiedenis van neuropathie (HR = 2,13) en een familiaire voorgeschiedenis van hoesten(HR = 1,74).
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen