2020, in staat van oorlog (Opinie neuropsychiater)
BRUSSEL 31/03 - In het ziekenhuis heerst er een heel nieuwe spanning. In al mijn jaren als arts heb ik nooit zo'n situatie meegemaakt. Deze situatie is zo nieuw dat er geen protocollen zijn en dat er niemand met deze situatie vertrouwd is. Dat voel je. Het doet me denken aan het werkveld van Artsen Zonder Grenzen. Kamperen in tenten, ontsmetten, enz. Het financieel gewin is niet meer belangrijk, het gaat nu over overleven voor henzelf en de patiënten.
Van evidence-based therapie is momenteel geen sprake meer. Het is vooral experience-based en alle hens aan dek. Voorheen zou men nooit vitamine C als therapie voorgesteld hebben, nu dus wel. Het is een totaal andere manier van werken, de vastgeroeste paden worden verlaten en dokters gaan weer nadenken en improviseren. Ze zoeken elkaar op om samen de schouders te zetten onder het onbekende dodelijk probleem. Ze zijn dapper, ze riskeren zelfs hun eigen leven om anderen te helpen. Wie had dit een paar weken geleden kunnen bedenken.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen
