Covid-19-vaccinatie: waar blijft het solidariteitsprincipe?
BRUSSEL 21/01 - Waarom blijft België zo laks als het erop aankomt overtreders te penaliseren ? We weten dat de Belgen kampioen zijn in het omzeilen van wetgeving. We weten dat Belgen notoire experts zijn in het analyseren van de wetgeving met als enige doel gaten te vinden die hen toelaten de wet in hun voordeel te laten uitdraaien. Maar eerst wil ik het hebben over solidariteit.
De WHO liet vandaag, dd. 19/01/2021, in een persconferentie verstaan dat de wijze waarop het COVID-19 vaccin wordt verspreid en verdeeld, niet de methode is waarop we er zullen in slagen om de ganse wereld bevolking te vaccineren en te verlossen van deze pandemie.
Het komt er op neer dat de rijkere landen op dit ogenblik vooraan in de rij staan bij het ter beschikking hebben van een vaccin. Armere landen, zoals vele landen op het Afrikaans continent, blijven voorlopig verstoken van vaccinleveringen, laat staan dat er reeds bestellingen zouden gebeurd zijn.
Veel vaccinproducenten weigeren hun patent te laten vallen. Dit heeft tot gevolg dat enkel die landen over een vaccin beschikken, die financieel bij machte zijn hun bevolking te beschermen tegen de vijand, genaamd COVID.
Op zich is dit een zeer problematische situatie. Niemand heeft dit virus gewild, noch de Westerse landen, noch de VS, noch Azië, noch de Afrikaanse landen. Het virus maakt in zijn ziekmakend vermogen geen verschil tussen een Belg, een Ivoriaan, of een Zuid-Afrikaan. Nochtans zal België beschikken over voldoende vaccins om zijn ganse bevolking te beschermen, terwijl de Ivorianen en Zuid-Afrikanen voorlopig verstoken blijven van enige vaccin ondersteuning.
Lees ook: COVID-19: Nog maar 25 vaccins toegediend in arme landen (WHO)
Solidariteit betekent in mijn ogen dat iedereen, ongeacht ras of kleur of stand, moet kunnen aanspraak maken op een vaccin. Zoals de WHO-voorman het verwoordde: ‘In landen zoals België zal de gezonde, jonge populatie eerder toegang hebben tot vaccinatie, dan een ietwat oudere Ivoriaanse verpleger.' Zelfs in Zuid-Afrika verwacht men geen vaccin toediening voor het einde van dit jaar.
En dat brengt ons meteen bij het tweede probleem. Als we denken de weg naar de vrijheid te herwinnen door ons en de ons omringende landen massaal te vaccineren, dan zijn we eraan voor de moeite. Zolang een groot deel van het continent verstoken blijft van vaccins, zal deze pandemie voor problemen blijven zorgen.
Alleen als we inzetten op vaccinatie van de ganse wereldbevolking, zal dit virus enigszins kunnen teruggedrongen worden, en zullen we kunnen terugkeren naar een relatief stabiele situatie.
En dan zwijgen we nog over de vele mutanten die dezer dagen de kop opsteken. Wie zegt dat de vaccins daar allemaal werkzaam tegen zijn ?
Er zijn actueel zelfs twijfels of de huidige vaccins beschermen tegen de Zuid-Afrikaanse variant.
Lees ook: Hope for the globe (opinie dr. Praet)
Mocht dit niet het geval zijn, wat een mogelijkheid is, dan kunnen we weer van vooraf aan beginnen.
In een land als België is bovendien ook alles mogelijk. Eén ongehoorzame reiziger bleek in staat 5.000 mensen in quarantaine te dwingen. Het doet vragen rijzen over de mate waarin een bevolking in staat is de richtlijnen die van overheidswege worden aanbevolen, na te leven. Het stond eigenlijk in de sterren geschreven dat dit incident zich in België ging voltrekken.
We weten al maanden dat reizen afgeraden wordt, we weten al bijna een jaar dat de eerste lockdown een gevolg is geweest van terugkerende mensen uit skivakantie, we weten al maanden dat het niet alleen de volwassenen zijn die het virus overdragen, maar ook de kinderen. Toch bestond het een leerkracht met dit alles in gedachten, vierkant de regels aan haar laars te lappen, en toch op skivakantie te vertrekken. Op de koop toe, goed wetende wat de regels zijn bij mensen die terugkeren uit buitenlandse bestemmingen, werden de quarantaine maatregelen bij terugkomst niet nageleefd.
Hoeft het dan nog te verbazen dat heel wat burgers zenuwachtig worden, of zich beginnen te ergeren aan het gedrag van een hardnekkige minderheid die waarschijnlijk nog met het idee leeft dat dit virus een ingebeelde ziekte is?
Waarom blijft België zo laks als het erop aankomt overtreders te penaliseren ? We weten dat de Belgen kampioen zijn in het omzeilen van wetgeving. We weten dat Belgen notoire experts zijn in het analyseren van de wetgeving met als enige doel gaten te vinden die hen toelaten de wet in hun voordeel te laten uitdraaien.
Ik kan daar maar één verklaring voor geven : politici houden graag hun kiezers te vriend. Bijgevolg mogen die kiezers niet te zwaar aangepakt worden, ook al zijn de gevolgen vaak desastreus. Politici in ons land zijn de voetveeg van de burger. Uit schrik de volgende verkiezingen te verliezen, deinzen ze ervoor terug onpopulaire maatregelen te nemen, ook al noodzaakt de situatie hen daartoe.
Als er één les is die we moeten trekken uit dit voorval, dan is het dat de huidige maatregelen blijkbaar niet streng genoeg zijn om iedereen in het gareel te houden.
De sense of urgency beperkt zich bij heel wat Belgen tot een zeer beperkte kring: zichzelf, en de directe naasten. Al wie verder afstaat, of in een ander land of continent leeft, valt buiten de solidariteitszone, waardoor we dus blijven aanmodderen.
Voor hoelang ? Dat is een vraag waarop actueel niemand een antwoord heeft.
Dr. Wouter Van den Abeele
Huisarts
Zelzate
Noot van de redactie: een interview met Reginald Moreels, humanitair chirurg, is gepland voor publicatie in februari 2021.
MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.
