Betekent het begin van de grote vakantie ook het einde van de pandemie?

Kunnen we met een gerust gemoed de vakantie induiken? Of zijn er gevaren die op de loer liggen, en die de rust wel eens zouden kunnen verstoren?

Er zijn vooreerst de verschillende varianten, waartegen de vaccins maar een gedeeltelijke bescherming bieden. Daarnaast hebben we de vaccinatiecampagne, die na lang zwoegen eindelijk zijn draai gevonden heeft. Sommige gemeenten zitten nu al aan de veertigers, andere voorlopig nog aan de zestigers, voornamelijk te wijten aan een verschil in leeftijdsstructuur van de bevolking.

Zeker is dat nog heel wat jonge mensen ook in juli hun eerste prik nog niet zullen gekregen hebben. Ook de economie begint stilaan aan een relance, hoewel heel wat sectoren kampen met een tekort aan grondstoffen, bijvoorbeeld in de bouwsector. Dit heeft gevolgen voor geplande werkzaamheden. De horeca opent stap voor stap de deuren. De buitenterrassen zijn reeds open, met overdonderend succes. Op 9 juni krijgen we de volgende fase: ook binnen mag er terug activiteit zijn. In heel wat steden zien we echter dat er van de social distancing niet veel sprake meer is, zeker met dit goede weer. De impact daarvan op de cijfers valt af te wachten.

Zoals kon voorspeld worden zijn sommige virologen op de rem gaan staan, en hebben ze dat ook publiekelijk geuit. Andermaal zien we hier dat virologen en beleidsmakers in twee afzonderlijke werelden leven. Maatregelen verkocht krijgen aan de bevolking is iets anders dan adviezen formuleren die wetenschappelijk onderbouwd zijn. Eventjes vreesden sommigen voor een overname van de politiek door de virusbrigade, maar dat bleek al gauw loos alarm, en bovendien ook volkomen van de pot gerukt.

In het heetst van de strijd is het logisch dat de mensen met veel expertise veel in de media komen. Het omgekeerde zou pas verbazing opwekken. Bovendien, veel mensen zouden het niet pikken dat politici zomaar bepaalde beleidsdaden stellen, zonder degelijke onderbouwing.

Zoals ook kon voorzien worden zagen we de voorbije weken twee kampen binnen de politieke besluitvorming. De liberale groep, met keizer Alexander op kop, die pleitte voor een doorgedreven versoepeling, versus de meer linkse groep, die opteerde voor een ietwat gematigder en voorzichtigere aanpak, belichaamd in de persoon van Frank Vandenbroucke.

Voor beide stellingnames valt wel wat te zeggen. Na zowat anderhalf jaar, met een bevolking die het mentaal gehad heeft, zouden we nu een tandje hoger moeten schakelen in het corona afschakelplan. De mensen hebben lang genoeg gezweet, het is hoogtijd om het postcorona tijdperk binnen te treden.

Je zou ook kunnen stellen dat de pandemie geleerd heeft dat te voortvarend handelen wel eens als een boemerang terug in het gezicht zou kunnen terecht komen. Van zodra de cijfers verbeteren, het rijk van de vrijheid aankondigen, is niet slim, en creëert bovendien valse verwachtingen, die vaak achteraf niet ingelost kunnen worden.

Het gegeven dat de stoel van minister Vandenbroucke op de laatste persconferentie opvallend onbezet bleef, zou wel eens een impliciete uiting kunnen geweest zijn van dit verschil in visie.

Het dossier van het coronapaspoort is nog in volle ontwikkeling, dus daar kan op dit ogenblik nog niet veel over gezegd worden. Één zaak is wel duidelijk : als elk land zijn eigen regels zal hanteren, dan zal dit tot verwarring leiden bij de reiziger. In het meest ideale geval krijgen we een vorm van Europees certificaat, dat geldt voor alle landen behorende tot de EU.

Benieuwd of er tegen eind juni in dat dossier witte rook uit de schoorsteen zal komen.

Dr. Wouter Van den Abeele

Huisarts

Zelzate

MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.