Expatriëring van een Franse arts naar België: “Ik ben nog altijd niet officieel erkend in mijn specialisme”
BRUSSEL 05/07 - Dr. Benoit R*. heeft eerst ongeveer 10 jaar in Frankrijk in een universitair ziekenhuis gewerkt en daarna in een privépraktijk. Dan besloot hij om in België te komen werken, wat voor hem een opluchting was.
"Ik had het gevoel dat ik mijn plaats niet vond in het Franse systeem", vertrouwt de arts ons toe. "Toen ik de gelegenheid kreeg om mijn specialisme over de grens uit te oefenen, heb ik geen seconde getwijfeld. "
Ontgoocheld door het Franse systeem
Na zijn opleiding in een universitair ziekenhuis wilde dr. R. daar niet blijven werken. "Ik was niet gelukkig met de organisatie van de Franse universitaire ziekenhuizen. Het model is zeer hiërarchisch en zwaar." Hij wilde kliniekhoofd worden, maar had geen zin om een examen af te leggen dat zou leiden tot een extra jaar residentschap in het ziekenhuis met een "precair statuut" om daarna nog meerdere jaren te moeten wachten in de hoop ooit benoemd te worden als kliniekhoofd. "Als jonge ouder was mijn situatie vrij precair na een tiental jaar studies met een zware werkbelasting, wat niet optimaal was voor de uitoefening van mijn beroep."
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen