In naam van alle onzichtbare vrouwelijke artsen...
BRUSSEL 12/03 - "Ik werk nu al bijna 30 jaar in ziekenhuizen. Eerst als stagiaire, daarna als assistente, vervolgens als chirurge en nu als medisch directrice van het CHwapi, een ziekenhuiscentrum in het westelijke deel van Henegouwen." Getuigenis van dr. Florence Hut.
Toen ik assistente chirurgie was, weliswaar in de vorige eeuw, maar geen 100 jaar geleden, werd ik van mijn sokken geblazen tijdens een nochtans vrij banale dienstvergadering. Ik had het geluk mijn toekomstige beroep te kunnen leren in een grote dienst voor orthopedie, waar we met meer dan een tiental artsen waren. Het was me niet opgevallen dat ik de enige vrouw in de groep was. En eigenlijk was dat ook niet helemaal juist. Er was nog een andere vrouw, zeer toegewijd en competent, die door iedereen op handen werd gedragen, de secretaresse van de dienst.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen
MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.