Axiale spondyloartritis behandeld met biologische en gerichte geneesmiddelen: wat is het infectierisico?
26/11 - De biologische en gerichte geneesmiddelen die worden gebruikt bij inflammatoir reuma, kunnen het risico op infectie verhogen, meer bij reumatoïde artritis dan bij axiale spondyloartritis en psoriatische artritis. Deze meta-analyse, die de gegevens van de gerandomiseerde, gecontroleerde studies heeft vergeleken met die van studies uitgevoerd in het reële leven, geeft een overzicht van de incidentie van en het risico op infectie.
Een belangrijke bijwerking van de biologische en gerichte geneesmiddelen die worden gebruikt bij de behandeling van reumatische aandoeningen zoals reumatoïde artritis (RA), axiale spondyloartritis (spondylitis ankylosans of niet-radiografische spondyloartritis) en psoriatische artritis, is infectie. Het infectierisico is 1,45-maal hoger bij patiënten met RA dan in een controlegroep van dezelfde leeftijd en hetzelfde geslacht. In bijna driekwart van de episoden van infectie gaat het om een bacteriële infectie (Listeria, Salmonella …) en in bijna een kwart om een virale. In het Britse register bedraagt de incidentie 42/1000 patiëntjaren bij behandeling met TNF-alfa-antagonisten en 32/1000 patiëntjaren bij behandeling met DMARD's. De gecorrigeerde HR van ernstige infecties is ook hoger met TNF-alfa-antagonisten (HR = 1,2). Wat is daar de verklaring voor? Het risico op infectie wordt toegeschreven aan veel geneesmiddelen en chronische activering van het immuunsysteem. Hoe is dat bij spondylitis ankylosans en radiografische spondyloartritis?
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen