Gemetastaseerd niercarcinoom behandeld met checkpointremmer/tyrosinekinaseremmer. Respons verschilt naargelang van de moleculaire subgroep
Het zou kunnen dat het percentage objectieve respons bij patiënten met een gemetastaseerd heldercellig niercelcarcinoom verschilt naargelang van de moleculaire groep van de tumor. Dat is de eerste klinische studie die aantoont dat de keuze van de behandeling op grond van dat criterium belangrijk is. De verschillende groepen zijn biologisch aparte entiteiten, wat te maken heeft met de micro-omgeving in de tumor.
Eerdere studies hebben een heldercellig niercelcarcinoom op grond van transcriptomics ingedeeld in moleculaire groepen, ccrcc1 tot ccrcc4 genoemd. Die subgroepen correleren met de gevoeligheid voor sunitinib en een specifieke immune en angiogene infiltratie in de micro-omgeving van de tumor. Tumoren die minder reageren op tyrosinekinaseremmers, hebben een weinig inflammatoire en weinig geïnfiltreerde tumoromgeving (ccrcc1) of net een zeer inflammatoire en zeer geïnfiltreerde omgeving met sterke expressie van markers die te maken hebben met de immunologische checkpoints (ccrcc4). De helft van de tumoren die reageren op sunitinib, vertoont een sterke angiogenese en een zeer inflammatoire immunologische micro-omgeving (ccrcc2). Dan is er nog een kleinere groep tumoren, die goed reageren op sunitinib en waarvan de moleculaire en pathologische kenmerken gelijken op die van normaal nierweefsel (ccrcc3).
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen