Dossiers  >   Longkanker  >  ALK+ niet-kleincellige longkanker: werkzaamheid van een gerichte behandeling

ALK+ niet-kleincellige longkanker: werkzaamheid van een gerichte behandeling

De studie gaat over het optreden van resistentiemutaties tijdens behandeling met ALK-remmers van de eerste of de tweede generatie (alectinib of brigatinib). Bij een tussentijdse analyse van de fase III-studie CROWN was de progressievrije overleving beter met lorlatinib, een ALK-remmer van de 3e generatie en had lorlatinib ook een beter effect op de intracraniale metastasen. Op het laatste jaarlijkse congres van de American Association for Cancer Research, dat in New Orleans heeft plaatsgevonden van 8 tot 13 april, is een update van die studie na een follow-up van 36 maanden gepresenteerd.

Verschillende generaties

De CROWN-studie1 heeft een eerstelijnstherapie met lorlatinib 100 mg vergeleken met crizotinib (250 mg 2 x/d) bij 296 patiënten met een gevorderde of gemetastaseerde niet-kleincellige longkanker (NSCLC) met ALK-herschikking (Anaplastic Lymphoma Kinase) die nog geen behandeling hadden gekregen. Een kwart had asymptomatische metastasen van het centrale zenuwstelsel. Het primaire eindpunt was de progressievrije overleving (BICR). Secundaire eindpunten waren de totale overleving, het percentage intracraniale respons bij de patiënten met meetbare hersenmetastasen op het ogenblik dat de diagnose werd gesteld, de tijd tot tumorprogressie, de duur van de respons en de veiligheid.

Wilt u de rest van dit artikel lezen?

Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen