NSCLC: progressie tijdens behandeling met een PD-1-antagonist Een VEGF-antagonist, een bevestigde inhaaloptie
02/09 - In korte tijd is al een tweede studie gepubliceerd die aantoont dat patiënten met een niet-kleincellige longkanker (NSCLC) die verergert tijdens behandeling met een PD-1-antagonist, baat kunnen vinden bij toevoeging van een VEGF-antagonist (VEGF = vasculaire endotheliale groeifactor). De eerste studie heeft ramucirumab, een antagonist van de VEGF-2-receptor, onderzocht. De totale overleving was beter met ramucirumab. De tweede studie heeft bevacizumab geëvalueerd uitgaande van de hypothese dat het de antitumorale activiteit zou verhogen en dus de totale overleving en de progressievrije overleving zou verbeteren.
Dankzij de aanwinsten in de immunotherapie is de prognose van patiënten met een niet-kleincellige longkanker (NSCLC) verbeterd. Neemt niet weg dat de tumor bij een significant percentage van de patiënten er resistent tegen wordt. Dan rijst de vraag: "Wat nu?". In preklinische studies is aangetoond dat een eerstelijnstherapie met een combinatie van chemotherapie, een PD-1-antagonist en een VEGF-antagonist heilzame effecten heeft bij patiënten met een gemetastaseerd NSCLC. Daarom is de combinatie uitgetest van ramucirumab, een VEGF-antagonist, en een PD-1-antagonist. De mediane totale overleving bedroeg 14,5 maanden met de combinatietherapie en 11,6 maanden met de standaardbehandeling. Ook de progressievrije overleving (HR = 0,86), het percentage partiële respons en het percentage objectieve respons waren beter.
In deze nieuwe studie is een andere VEGF-antagonist, meer bepaald bevacizumab, uitgetest in combinatie met een PD-1-antagonist.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen