Hoger risico op diabetes bij hiv-geïnfecteerde patiënten, vooral bij behandeling met integraseremmers

Dankzij de antiretrovirale behandeling, die bijzonder actief is, wordt een hiv-infectie nu beschouwd als een chronische ziekte. In plaats van complicaties als gevolg van de immunodeficiëntie krijgen de patiënten nu te kampen met de gevolgen van comorbiditeit die niet direct gerelateerd is aan het virus, zoals insulineresistentie en diabetes. De onderliggende mechanismen zijn de levenswijze (bijv. een sedentair leven leiden), een persisterende systemische ontsteking en een direct effect van virale eiwitten. De eerste generaties van antiretrovirale middelen verstoren het koolhydraatmetabolisme. De recentere antiretrovirale middelen zijn ‘metabolically friendly', maar het starten van een antiretrovirale behandeling gaat toch vaak gepaard met een gewichtstoename en verslechtering van de glykemiecontrole.