Knieartrose en obesitas. En waarom geen GLP-1-receptoragonist?
Controle van het lichaamsgewicht is essentieel bij kniartrose. De niet-farmacologische maatregelen volstaan vaak echter niet.Waarom dan geen GLP-1-receptoragonist voorschrijven gezien de goede resultaten die worden behaald bij type 2-diabetes? Een aanlokkelijk idee, ook al omdat dat incretinomimeticum via zijn ontstekingsremmende eigenschappen invloed zou kunnen hebben op het natuurlijke ziekteverloop.
Obesitas is een belangrijke risicofactor voor ontwikkeling van gonartrose. We stellen niet-farmacologische maatregelen voor, maar die worden niet goed nageleefd. Patiënten met type 2-diabetes vermageren goed met een GLP-1-RA (semaglutide,liraglutide, dulaglutide). Waarom dan geen GLP-1-RA voorschrijven bij zwaarlijvige patiënten met knieartrose? De Shanghai Osteoarthritis Cohort is een prospectieve, multicentrische studie1 uitgevoerd bij meer dan 40 000 patiënten van wie er 1807 type 2-diabetes én een knieartrose Kellgren-Lawrence-stadium 1-3 vertoonden. De patiënten werden in twee behandelingsgroepen ingedeeld. 233 patiënten werden behandeld met een GLP-1-RA en 1574 niet. De gemiddelde duur van de behandeling was 4,9 jaar. Het lichaamsgewicht was vergelijkbaar in de twee groepen (66 kg en 65,1 kg).
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen