Acute in de gemeenschap opgelopen pneumonie. Moet je claritromycine toevoegen aan de standaardbehandeling?

Acute in de gemeenschap verworven pneumonie (‘community acquired' pneumonie) is de belangrijkste oorzaak van sterfte aan infectieziekten ter wereld. Het ziekenhuisverblijf duurt vaak lang en 20% van de patiënten wordt opgenomen op een intensive care. De frequentste verwekkers zijn S. pneumoniae, H. influenzae, St. aureus (waaronder MRSA), Ps. aeruginosa en atypische bacteriën (Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae, Legionella spp). De behandeling wordt gestart met een bètalactamantibioticum. De richtlijnen raden aan een macrolide toe te voegen bij een patiënt met een ernstige pneumonie én comorbiditeit. Volgens een meta-analyse verbetert dat de overleving, mogelijk dankzij de ontstekingsremmende werking van macroliden. Tegen die achtergrond heeft de ACCESS-studie het effect van claritromycine op de symptomen en de sterfte na 30 dagen geëvalueerd bij patiënten met een in de gemeenschap verworven pneumonie (onder wie patiënten met een weinig ernstige pneumonie en patiënten zonder comorbiditeit).