Coxartrose en gonartrose: artroplastiek wat uitstellen dankzij educatie en revalidatie
De klinische richtlijnen voor de behandeling van coxartrose en gonartrose zijn formeel op een punt: plaatsing van een prothese is enkel een laatste redplank na mislukken van de klassieke conservatieve maatregelen. En dan nog moeten de patiënten adviezen krijgen voor oefeningen, eventueel revalidatie, plaatselijke behandelingen en gewichtscontrole.
Maar al te vaak kiezen de patiënten meteen voor chirurgie en slaan ze de andere stappen over, wat echter niet per se in hun voordeel is. Goed gestructureerde en zorgvuldig opgestelde programma's in overleg met de patiënt zouden daar verandering in moeten brengen. Dat is belangrijk om ontgoochelingen en postoperatieve complicaties te voorkomen.
Ook moeten de resultaten die in gerandomiseerde studies zijn behaald, worden bevestigd in de reële wereld. Kunnen de kortetermijnresultaten van een programma van revalidatie en fysieke oefeningen onder toezicht invloed hebben op de latere indicatie voor artroplastiek na een follow-up van twee jaar? Een groot Deens registeronderzoek geeft een antwoord op die vraag.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen