Waarom chronische slapeloosheid een probleem voor de volksgezondheid is
De gepoolde prevalentie van chronische slapeloosheid van 12,4 % is vrij hoog, besluiten de Nederlandse auteurs van deze meta-analyse, gezien de vele negatieve gevolgen die ermee gepaard gaan. Tegelijk pleiten zij voor een meer gestandaardiseerde methode om de diagnose van chronische slapeloosheid vast te stellen, bij voorkeur via gestandaardiseerde klinische interviews.
Volgens DSM-5 wordt chronische slapeloosheid gedefinieerd als moeite om in slaap te vallen of door te slapen, of ongewenst vroeg wakker worden, en dit minstens drie dagen per week gedurende minstens drie maanden. Chronische slapeloosheid moet bovendien een klinisch significante impact hebben of het dagelijks functioneren beperken, bijvoorbeeld op professioneel of sociaal vlak. De negatieve gevolgen van chronische slapeloosheid kunnen aanzienlijk zijn: vermoeidheid, verlies aan levenskwaliteit, verminderde arbeidsproductiviteit en een verband met diverse somatische en mentale aandoeningen.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen