Myocarditis tijdens immunotherapie: zeldzaam, ernstig, maar te behandelen
Auto-immune myocarditis is een bekende cardiale complicatie van immunotherapie. De tekenen zijn wisselend en aspecifiek: pijn in de borstkas, hartfalen en ritmestoornissen. De myocarditis moet snel worden behandeld. De American Society for Medical Oncology stelt een therapeutisch algoritme voor dat gebaseerd is op corticosteroïden en immunomodulatoren. Een gesprek met dr. Franssen Constantijn1 (UZA).
Immunotherapie heeft een omwenteling teweeggebracht bij de behandeling van heel wat vaste tumoren (longen, nieren …). De prognose van die patiënten (progressievrije overleving, totale overleving) is sterk verbeterd. Maar de keerzijde van de medaille zijn de immunologisch gemedieerde bijwerkingen op verschillende plaatsen: longen, lever, pancreas, huid, gewrichten … en het hart met ventriculaire ritmestoornissen, vasculitis, acute pericarditis en vooral myocarditis. Volgens een gegevensbank van geneesmiddelenbewaking (BMS) zou de incidentie 0,07% bedragen. In cohortonderzoeken is een incidentie gemeten van 1,14%. De myocarditis kan ernstig en zelfs fulminant zijn en kan optreden vanaf het begin van de behandeling (1-30 dagen). Als de diagnose niet snel wordt gesteld, kan de sterfte oplopen tot 40-50%.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen