Specifieke decontaminatie van het maag-darmkanaal: geen invloed op de sterfte na 90 dagen
Bij beademde geïntubeerde patiënten op een intensive care is de ziekenhuissterfte na 90 dagen niet lager na selectieve decontaminatie van het spijsverteringskanaal dan met de standaardzorg. Maar volgens John Myburgh (Newton, Australië), die de resultaten van de SuDDICU-sudie heeft gepresenteerd tijdens de ‘hot topics’-sessie van het 35e congres van de ESICM (1), wijst het betrouwbaarheidsinterval van de raming van het effect toch veeleer op een gunstig klinisch effect. De studie is terzelfder tijd gepubliceerd in de JAMA (2).
Nederlandse groepen hebben decontaminatie van het spijsverteringskanaal eerst toegepast bij immunogedeprimeerde patiënten met een hematologische aandoening. In de jaren tachtig is men decontaminatie van het spijsverteringskanaal dan ook gaan toepassen bij de zwaarste patiënten op een intensive care. Decontaminatie van het spijsverteringskanaal heeft vooral tot doel het optreden van een pneumonie tijdens kunstmatige beademing veroorzaakt door pathogene gramnegatieve bacteriën te voorkomen en voorts ook fungusinfecties vanuit het bovenste maag-darmkanaal. De reanimatieartsen gebruiken daarvoor een orale pasta en een maagsuspensie van drie antimicrobiële middelen die niet worden geabsorbeerd (colistine, tobramycine, nystatine), samen met een korte intraveneuze behandeling met een breedspectrumantibioticum (een cefalosporine van de derde generatie of ciprofloxacine). Hoewel klinische studies interessante resultaten hebben opgeleverd, wordt decontaminatie van het spijsverteringskanaal maar af en toe toegepast op de intensive care.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen
