Hoe kunnen we rouw in rusthuizen opnieuw uitvinden?

Goedaardig, spraakzaam, door iedereen gekend en deelnemend aan alle activiteiten: Walter was een sleutelfiguur op Les Genêts. Hij was een van die onmiskenbare karakters die deel uitmaken van het dagelijkse leven in een verpleeghuis. Het nieuws van zijn kanker kwam als een schok. Toen het ondraaglijk werd, vroeg hij om euthanasie. Nog een schok. Vooral voor het personeel en de bewoners deze keer. Ze respecteerden wat ze dachten dat zijn laatste wens was. Een paar dagen voor de euthanasie kon hij nog een pizzamaaltijd delen met leden van het team, het management en een paar vrienden. Het was een moeilijke tijd voor hen. Maar niet voor Walter, die zo van de maaltijd genoot dat hij vroeg om er nog een te organiseren op de dag dat hij stierf. "Onze harten zonken tijdens de maaltijd, maar hij was de gelukkigste man die nog leefde," zegt Anne Thonnart, nog steeds overmand door emoties. Een uur later ging al het personeel naar boven naar Walter's kamer terwijl de dokter euthanasie op hem uitvoerde. "Het was een emotioneel moment. We zagen het als een erewacht om onze laatste eer te bewijzen," legt de directrice van het Sera verpleeghuis uit.