Dermatitis van de behaarde hoofdhuid bij kinderen. Tinea capitis niet vergeten
Tinea capitis is een frequente dermatomycose bij kinderen. Het klinische beeld is heterogeen en verschilt naargelang van de verwekker. Tinea capitis kan gelijken op een seborroïsche dermatitis of een atopische dermatitis van de hoofdhuid. De zekerheidsdiagnose wordt gesteld met een cultuur. Ter illustratie het geval van een patiënt van 10 jaar die sinds 3 jaar een plaatselijke schilfering van de hoofdhuid vertoonde, waarvoor een diagnose was gesteld van seborroïsche dermatitis, en die werd behandeld met topische antimycotica.
Microsporum canis is de zoöfiele dermatofyt (honden, katten), die het vaakst tinea capitis veroorzaakt, maar de ecologie is veranderd met de antropofiele species (Trichophyton tonsurans en violaceum), die in sommige landen de belangrijkste verwekkers zijn geworden als gevolg van de migratiestromen. De overdracht gebeurt direct via contact met een individu, een geïnfecteerd dier of grond of indirect via een kam, linnen, een kam enz. De symptomen verschillen naargelang van de species en de immuunrespons van de gastheer, gaande van een discrete ronde plaatselijke schilfering met een wisselende haaruitval tot een inflammatoir beeld met papels en puistjes of pijnlijke pussende plaques, kerion genoemd. Dat bemoeilijkt de diagnose en de keuze van de behandeling.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen