Patiënten met ernstige psychiatrische ziekte krijgen mogelijk meer financiële hulp
BRUSSEL 25/06 - Patiënten met een ernstige chronische psychiatrische aandoening moeten dezelfde financiële behandeling krijgen als mensen met een chronische fysieke aandoening. Dat vindt CD&V-Kamerlid Els Van Hoof, die daarvoor een wetsvoorstel indient. Concreet wil dat zeggen dat zware psychiatrische patiënten onder meer toegang zouden krijgen tot de derdebetalersregeling en recht zouden hebben op een verlaagde maximumfactuur.
In België leven naar schatting 165.000 mensen met een ernstige psychiatrische aandoening. Dat is de verzamelnaam van alle chronische psychiatrische ziektes met een negatieve impact op het sociaal en maatschappelijk leven, zoals schizofrenie of persoonlijkheidsstoornissen. Omdat de kosten voor psychische gezondheidszorg hoog kunnen oplopen en patiënten vaak ook minder goed aarden op de arbeidsmarkt, zijn velen van hen socio-economisch extra kwetsbaar.
De coronacrisis heeft dat effect nog versterkt, zegt CD&V-Kamerlid Els Van Hoof. Zij dient nu een wetsvoorstel in om de bijzonder kwetsbare groep financieel beter te ondersteunen. Concreet wil Van Hoof het statuut van personen met een chronische aandoening verruimen, zodat ook mensen met ernstige psychiatrische aandoeningen er vlot toegang toe krijgen. Mensen met dat statuut kunnen aanspraak maken op een derdebetalersregeling, wat betekent dat ze enkel nog het eigen aandeel in de ziektekosten moeten betalen en de rest rechtstreeks vergoed wordt door het ziekenfonds. Daarnaast wordt het remgeldplafond voor de maximumfactuur verlaagd.
Het wetsvoorstel geef ernstig psychiatrisch zieken daarnaast ook recht op het forfait voor chronisch zieken. Dat is een financiële tegemoetkoming die patiënten die zich in een situatie van afhankelijkheid bevinden op jaarbasis krijgen voor hun hoge gezondheidsuitgaven. Die tegemoetkoming is vandaag vooral gericht op lichamelijke aandoeningen.
Volgens Van Hoof maakt het wetsvoorstel een einde aan de "jarenlange structurele en financiële discriminatie die deze bijzonder kwetsbare groep van patiënten elke dag ondervindt". "Geestelijke gezondheidszorg is geen luxeproduct, maar een essentiële menselijke behoefte", zegt ze.
