Literatuur als antidotum
BRUSSEL 24/02 - ‘Het is dat ongewisse, het paradoxale van de wereld, dat voor mij aan literatuur haar specifieke waarde geeft, dat maakt dat ik na lezing de (voor)oordelen, ethische standpunten en heilige overtuigingen waarmee ik mij dagelijks staande houd, opnieuw bevraag.’ Dixit Marc Reugebrink.
Reugebrink beschrijft op een heel mooie manier wat literatuur kan doen met een mens.
Hij breekt een lans voor wat de literatuur als functie zou kan hebben, met name, vastgeroeste meningen, opinies, aannames, stellingen, vooroordelen in vraag durven stellen.
Let wel, niet alle literatuur hoeft die doelstelling na te streven. Hoe schrijvers woorden neerpennen, hoe ze bepaalde zinsconstructies aaneenrijgen tot lange, wollige volzinnen, kan op zich al een gevoel van extase teweegbrengen. De esthetiek van woorden an sich is op zich al een vorm van kunst die mensen kan beroeren. Er moet wel degelijk onderscheid gemaakt worden tussen de vormelijke schoonheid enerzijds, en de inhoudelijke rijkdom van literatuur anderzijds. Beiden kunnen plezier verschaffen bij het lezen.
Vous désirez lire la suite de cet article ?
Inscrivez-vous
MediQuality offre à ses membres la possibilité de s'exprimer concernant des sujets médicaux et/ou d'actualité. Ces opinions reflètent l'avis personnel de leur(s) auteur(s) et n'engagent qu'eux.
