Gezondheidszorg kan gesplitst worden door aanpassingen in bijzondere wet
BRUSSEL 01/08 - Het is juridisch relatief eenvoudig om de gezondheidszorg te splitsen zonder de grondwet aan te passen. Er is alleen een verandering nodig van de 'Bijzondere wet tot hervorming van de instellingen' van 8 augustus 1980. Die wet stond centraal in de zogenaamde tweede staatshervorming van de regering-Martens III. Zo staat in een nota van grondwetspecialisten Paul Van Orshoven (Leuven, van CD&V-signatuur) en Johan Vande Lanotte (Gent, gewezen sp.a-minister), die Knack vrijdag citeert.
Van Orshoven en Vande Lanotte kregen van André Oosterlinck, de voorzitter van de Leuvense Universitaire Associatie, en Piet Vanthemsche, ex-voorzitter van de Boerenbond, de vraag om een nota op te stellen over welke aanpassingen in de gezondheidszorg mogelijk zijn in het kader van de huidige regeringsvorming.
Er is immers maar een beperkt aantal grondwetsartikels voor herziening vatbaar verklaard. De nota is doorgespeeld aan N-VA en CD&V. Ook sp.a heeft er kennis van genomen.
De bijzondere wet van 1980 bepaalt dat de gezondheidszorg een bevoegdheid wordt van de gemeenschappen. Maar tegelijk bevat ze een lange lijst 'uitzonderingen' in de gezondheidszorg die toch federale materie blijven, zoals de financiering van het stelsel, het (universitaire) ziekenhuisbeleid, de organisatie van de eerstelijn, de erkenningsvoorwaarden voor zorgverstrekkers, de contingentering van de artsen, de financiering, et cetera.
Het belangrijkste stuk gezondheidszorg dat vanaf 1980 daadwerkelijk gedefederaliseerd werd, was de kern van wat vandaag nog altijd 'Welzijn' heet: een deel van de ouderenzorg, de jeugdbescherming, ...
De nota Van Orshoven-Vande Lanotte stelt volgens Knack dat de meeste uitzonderingen die nog in die Bijzondere Wet staan gewoon geschrapt kunnen worden, en de mate waarin dat gebeurt, bepaalt hoever de gezondheidszorg wordt gedefederaliseerd.
