Chronische pijn: het belang van een multidisciplinaire aanpak
21/09 - Pijn wordt het best behandeld volgens het onderliggende mechanisme, maar het is niet altijd gemakkelijk de onderliggende mechanismen te achterhalen. De meeste richtlijnen voor de aanpak van chronische pijn pleiten voor een flexibele multidisciplinaire aanpak op maat.
Zoals beschreven in een eerder artikel, onderscheiden we nociceptieve, neuropathische en neuroplastische chronische pijn. Veelal betreft het echter een mengbeeld (notie van continuüm).
Dit artikel gaat over kinesitherapie, psychotherapie en behandeling met niet-opioïde geneesmiddelen bij chronische pijn. De volgende artikels gaan over andere behandelingen.
Oefeningen worden het vaakst aanbevolen. Lichaamsbeweging kan invloed hebben op de slaap (een slechte slaap verhoogt de gevoeligheid voor pijn), bevordert vermagering, stimuleert de secretie van endorfines en gaat deconditionering tegen. Fysieke activiteit heeft vooral een effect op de functie, maar wordt toch met succes gebruikt bij de behandeling van pijn in het hele pijnspectrum. Oefeningen zijn effectiever bij spier- en skeletpijn en diffuse pijn dan bij neuropathische pijn. Het oefenprogramma moet worden aangepast aan de noden van de patiënt (lichte aerobe oefeningen bij fibromyalgie, spierversterkende oefeningen bij deconditionering, oefeningen om de gewrichten soepeler te maken bij artritis, oefeningen om het evenwicht te verbeteren als de pijn het risico op vallen verhoogt).
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen