Behandeling van Listeria monocytogenes-meningitis: met of zonder dexamethason?
Bij de behandeling van L. monocytogenes-meningitis raden de richtlijnen aan dexamethason stop te zetten. Maar daar is niet iedereen het mee eens. Een Nederlandse groep heeft een prospectief cohortonderzoek uitgevoerd bij 161 patiënten bij wie een probabilistische behandeling met antibiotica werd voorgeschreven met of zonder dexamethason. De resultaten spreken de richtlijnen tegen. En nu?
L. monocytogenes veroorzaakt vier klinische ziektebeelden: febriele gastro-enteritis, die vanzelf geneest, bacteriëmie, maternofoetale infectie en infectie van het centrale zenuwstelsel, typisch meningitis. De klassieke symptomen (hoofdpijn, koorts, nekstijfheid) treden snel op, maar slechts 43% van de patiënten vertoont die symptomen. Analyse van het CSV toont een pleiocytose met vooral neutrofiele of mononucleaire cellen en een verhoogd eiwitgehalte. De behandeling bestaat in amoxicilline al dan niet met gentamicine. Aanvankelijk werd er dexamethason aan toegevoegd om de sterfte te verlagen, maar daar is geen eensgezindheid meer over sinds de publicatie van een Franse studie bij 252 patiënten. In die studie had dexamethason geen effect op de prognose (HR van 4,58). Maar er zijn toch mensen die daar niet van overtuigd zijn. Hebben ze gelijk?
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen