Let op voor parodontitis bij IBD
“In vergelijking met gezonde controlepersonen hebben personen met een chronisch inflammatoire darmaandoening een verhoogde kans op de ontwikkeling van parodontitis. Een multidisciplinaire aanpak is nodig en tandartsen moeten hiervan deel uitmaken”, aldus de belangrijkste conclusie van deze Iraanse studie. Bedoeling van de studie was te achterhalen of IBD-patiënten een hogere odds ratio hebben voor de ontwikkeling van parodontitis versus patiënten zonder IBD.
Parodontitis en IBD delen verschillende onderliggende pathofysiologische mechanismen die zowel de ontwikkeling als progressie van beide aandoeningen bevorderen. In beide gevallen is er sprake van chronische inflammatie, beïnvloed door genetische en omgevingsfactoren. De activatie van Th17-cellen bijvoorbeeld kan een rol spelen in de link tussen parodontitis en IBD-aandoeningen, maar naar een oorzakelijk verband is het nog gissen.
Eerdere studies wezen reeds op het feit dat IBD-patiënten met meer ernstige en verspreide vormen van parodontitis en orale letsels kampen dan degenen zonder IBD. Aangezien op dit ogenblik de beschikbare data over de prevalentie van parodontitis bij IBD-patiënten beperkt en tegenstrijdig is, besloot een team van Iraanse experts dit van naderbij te onderzoeken door middel van een systematische review en meta-analyse. Ze keken eveneens naar de verschillen in het risico op parodontitis tussen crohnpatiënten en patiënten met colitis ulcerosa.
Geen causaliteit
Het team nam 11 studies in de systematische review op, waarvan 10 voor de statistische meta-analyse. Belangrijkste bevinding is dat in vergelijking met de controlegroep (deelnemers zonder IBD) patiënten met een chronisch inflammatoire darmaandoening een significante hogere kans op parodontitis hadden (OR: 2,28 ; 95% CI: 1,73-3). Bij colitis ulcerosa lag de odds ratio met 3,14 nog hoger (95% CI: 2,11-4,66) dan bij de ziekte van Crohn: 1,999 (95% CI: 1,4-2,83). Hoewel de odds ratio voor patiënten met colitis ulcerosa hoger was dan voor de ziekte van Crohn, was dit verschil niet statistisch significant vanwege overlappende betrouwbaarheidsintervallen. Verder maakten verschillende studies in deze review melding van een hogere prevalentie van parodontale pocketdiepte bij IBD-patiënten in vergelijking met de controlegroep.
De geïncludeerde studies waren observationeel, wat dus betekende dat de Iraanse onderzoekers geen causaliteit of richting van het effect konden vaststellen. Het blijft dus onduidelijk in welke mate een IBD-aandoening parodontitis verslechtert, of omgekeerd, of dat andere factoren tot een van beide aandoeningen kan leiden. Verder was er in sommige studies een gebrek aan consensus over de definitie van parodontitis. Andere belangrijke beperking was eveneens het feit dat belangrijke verstorende variabele factoren zoals roken, diabetes, gewoontes met betrekking tot mondhygiëne en sociaal-economische factoren niet alle studies op dezelfde manier werden gecontroleerd.
Tot besluit pleiten de auteurs voor een multidisciplinaire aanpak van IBD-ziekten, met inbegrip van tandheelkundige zorgverstrekkers. En toekomstig onderzoek zou zich verder moeten richten op een eventueel causaal verband tussen parodontitis en IBD.
Bron:
Evaluation of the association between periodontitis and inflammatory bowel disease: A systematic review and Meta-analysis. BMC Gastroenterol. 2025 Aug 18;25(1):594. doi: 10.1186/s12876-025-04181-7.
