Lage-rugpijn: wandelen is niet de beste keuze bij sommige aandoeningen. Deel 2
Wandelen wordt vaak aanbevolen bij lage-rugpijn en andere aandoeningen, maar soms is het toch niet de beste keuze, bijvoorbeeld bij lumbale stenose of neurologische uitval, instabiliteit of artrose. Bert Ameloot, chiropractor, somt de aandoeningen op waarvoor wandelen minder geschikt is, of zelfs ongeschikt.
De Australische studie rond wandelen laat zien dat een progressief wandelprogramma met educatie klinisch betekenisvol recidief van lage-rugpijn kan verminderen. Maar wandelen is niet automatisch de beste keuze bij elke patiënt. Het is belangrijk eerst advies in te winnen over de diagnose en eventueel behandeltraject. Bij lumbale stenose, neurologische uitval (L4–S1/dropvoet), gevorderde heup- of knieslijtage, voet- of enkelinstabiliteit, uitgesproken asymmetrie of beenlengteverschil is wandelen vaak moeilijk doseerbaar en kan beenklachten versterken. In die context bieden fietsen (flexie-voordeel, controleerbare belasting) en zwemmen/aquatische therapie (laag-impact, betere tolerantie) vaak een efficiëntere route naar dezelfde doelstelling: veilige aerobe training, betere belastbaarheid en uiteindelijk méér functionele vrijheid.
Wilt u de rest van dit artikel lezen?
Registreer gratis om toegang te krijgen tot de volledige inhoud van MediQuality op al uw schermen